Heh it's been a while...

... a long one that is.

Οι τελευταίοι 2 μήνες ήταν πολύ γεμάτοι. Κάτι εργασίες, μετά πλάκωσε η εξεταστική κάτι interviews για δουλειά (δυστυχώς δεν απέδωσαν) οπότε δεν υπήρχε καθολου ελεύθερος χρόνος. Μέχρι και το μαγείρεμα έκοψα για να μη χάνω χρόνο. Τώρα το γεγονός ότι κατέληγα να χαζεύω πιο πολύ απ'οσο διάβαζα είναι άλλο θέμα....

Και μετά από αυτό το τρέξιμο επιτέλους τελείωσα με τις τελευταίες εξετάσεις της ζωής μου και κατέβηκα για ένα σύντομο διάλλειμα στην Ελλάδα πριν αρχίσω την πτυχιακή. Μ'αυτά και μ'εκείνα λοιπόν εξαφανίστηκα για ακόμα μια φορά. Όλα καλά όμως τώρα. Επέστρεψα Λονδίνο και προσπαθώ να στρωθώ μπας και την τελειώσω τη ριμάδα την πτυχιακή και προλάβω να κάνω και λίγο τουρισμό...

Ψάχνοντας διάφορα videos από Λονδίνο βρήκα 2 που δεν έχω μοιραστεί μαζί σας.
Το πρώτο είναι από ένα live των Sugars, ενός από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα. Ζητώ συγγνώμη για το κούνημα της κάμερας αλλά δε μπόρεσα να κρατηθώ :p

The Sugars - The Way To My Heart


Το 2ο είναι με κάτι τυπάκια που είχα πετύχει πιο παλιά να χροευούν κοντά στο London Eye. Δεν είναι τόσο καλό το κομμάτι που κατάφερα να τραβήξω αλλά βρήκα ακόμα ένα το οποίο νομίζω είναι με τα ίδια παιδιά





Και βέβαια μερικά τραγουδάκια. Εκεί μέσα θα βρείτε τους Harrisons, τους Bombay Bicycle Club και τους Rumble Strips. 3 καινούριες ανακαλύψεις που νομίζω έχουν ενδιαφέρον. Επίσης ένα τραγούδι από το καινούριο album των Kasabian. Αυτά τα ολίγα...

PS: Σήμερα θα προσπαθήσω να ηχογραφήσω την εκπομπή στο ραδιόφωνο και να την ανεβάσω για όποιον ενδιαφέρεται.

London Baby!!

Άργησα να εμφανιστώ αλλά τις πρώτες μέρες είχα πρόβλημα με τη σύνδεση στο internet και μετά είχα διάφορες δουλειές που έπρεπε να τακτοποιήσω καθώς και να βολτάρω στο Λονδίνο.

Να αρχίσω το post με το αναμενόμενο τραγούδι:

The Clash - London Calling (οι βλάκες έχουν απενεργοποιήσει το embed)

Έχω πάθει την πλάκα μου είναι η αλήθεια. Το πρώτο 24ωρο είχα φάει μια φρίκη για να πω την αμαρτία μου. Δεν μου άρεσε τίποτα. Ούτε οι άνθρωποι, ούτε οι δρόμοι, ούτε το περιβάλλον ούτε τίποτε. Μόλις βέβαια μπήκα στην εστία ηρέμισα και πλέον είμαι κατενθουσιασμένος!! Η πόλη πανέμορφη. Δεν προλαβαίνεις να γυρνάς το κεφάλι σου. Σε κάθε γωνιά έχει και κάτι να δεις. Είτε κάποιο μουσείο, είτε κάποιο μεγαλοπρεπές κτίριο, είτε κάποια ωραία βιτρίνα, είτε κάποιος street artist, you name it!

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή τα πράγματα. Το ταξίδι κύλησε πολύ ομαλά. Είχα μάλιστα και μια ευχάριστη έκπληξη. Με έβαλαν businness class. Δε με χάλασε! Φτάνοντας στο Heathrow λοιπόν περιμένοντας να πάρω τις βαλίτσες μου έπιασα την κουβέντα με έναν Άγγλο που επέστρεφε από διακοπές στην Ελλάδα. Ο οποίος μόλισ πήρα τις 2 από τις 3 βαλίτσες μου με αποχαιρέτησε. Μόλις του είπα ότι έχω κι άλλη βαλίτσα παρεξηγήθηκε ο μαλάκας!! Μου είπε συγκεκριμένα: "You know we're civilized here too. You can always buy clothes and stuff ffrom here!". Έπρεπε να του απαντήσω ως εξής:



Αθάνατος!!

Anyways, παρακάτω ακολουθεί φωτογραφικό υλικό από τη βόλτα μου το απόγευμα της Κυριακής.

Το κτίριο της βουλής και το Big Ben. Το περίμενα πιο δυνατό αλλά τελικά δεν ακούγεται και τόσο πολύ.

Έκθεμα έξω από το μουσείο Dali.

Το δημαρχείο του Λονδίνου.

Street performers.

More street art.

Ελιά στο Λονδίνο!?!?!? Έχει βγάλει και ελιές! Έμεινα να κοιτάω με απορία αρκετή ώρα.

Ηλιοβασίλεμα με θέα τον Τάμεση κάτω από το Μάτι του Λονδίνου.

Αυτά προς το παρόν. Έχω να μοιραστώ πολλά πράγματα ακόμα, αλλά για αρχή καλά είναι νομίζω. Θα κλείσω με το album ενός βρετανικού συγκροτήματος, που έχω φιλοξενίσει και στο παρελθόν. Είναι το album "The Curse Of The Sugars". Το album αυτό βρίσκεται μόνιμα στο playlist του winamp από το καλοκαίρι που τους πρωτάκουσα και παραμονεύω με ανοιχτά μάτια και αυτιά για τυχόν συναυλίες τους στο Λονδίνο.

Hope you like it!!

PS: Να σας συστήσω τον καλύτερο μου φίλο μέχρι στιγμής, τον Μήτσο. Νονά είναι η φίλη Πένυ. Ο μήτσος που λέτε είναι ένα σκιουράκι που συχνάζει στον κήπο που βλέπω από το παράθυρο μου. έρχεται κάθε πρωί και πίνουμε καφέ παρέα!